ลิงหกกะล้ม I N D Y~

แม้คืนวันแรมเดือนที่พ้นผ่าน

เราจะไม่พลัดพรากและห่างเหิน

และจะไม่ขอเป็นเพียงเศษเกิน

จะขออยู่ในใจเธอเสมอมา

 

ความทรงจำที่เก็บไว้ในคราก่อน

อาจจะไม่ค่อยสวยหรูเหมือนในฝัน

ไม่ว่าดีหรือแย่ยังจำมัน

เพราะมันเป็นความทรงจำที่ดูดี

 

เริงร่าบ้างหัวเราะบ้างเป็นครั้งคราว

มิอาจทำให้ฉันนั้นได้นั่ง “หาว”

รอยยิ้มเธอแม้ปรากฏเป็นบางคราว

แต่มันทำให้ฉันนั้นรู้สึกดี

 

รอยยิ้มที่ประทับไว้บนใบหน้า

ได้หัวได้เราะเฮฮาและคุ้มคลั่ง

อาจจะดูเหมือนคนบ้าชาร์จพลัง

ทำให้คนทั้งนอกในนั้ขำทั่วทั้งแดน

 

หลายครั้งที่ทำให้ไม่เข้าใจกัน

ฉันและเธองงงันต่างฉงน

มีปากเสียงมีนินทาว่าไซโคร

ทำเราให้เราได้หัวเสียทั่วเขตแดน

 

และวันที่เลวร้ายได้พ้นผ่าน

เธอและฉันนั้นได้ยิ้มปากกว้างกันอีกครั้ง

มีเฮฮาปาจิงโกะไม่ครบครัน

ฝืดไปมั้งมุขเนี้ยขอเปลี่ยนที= =’’

 

เราและเขาต่างก็นึกคิดเหมือนกัน

เราก็อยากพักเค้าก็อยากพักไม่ใช่หรือ

แล้วอะไรทำให้เราอื้อหืออึง

ใครรู้มั่งช่วยตอบคำถามนี้ที

     

เมื่อเธอนัดให้ฉันมาเวลานี้

ฉันก็มาตามที่หวังไว้ไม่ใช่หรือ

เมื่อไม่มาตามนัดอาจจะนึก

ว่าไซโครโหมกระหน่ำทันเร็วไว

 

เกือบปีแล้วที่ได้ทุกข์และได้สุข

มีผิดหวังมีสิ้นหวังต่างใจหาย

ถอนหายใจดังๆให้ผ่อนคลาย

อย่าคิดมากเลยสหายไปด้วยกัน

 

เริ่มก้าวเดินเข้าสู่สิ่งใหม่ๆ

ทุกข์และสุขมิอาจเปลี่ยนแปรผัน

สิ่งที่เปลี่ยนก็คือความมุ่งมั่น

ฉันจะตั้งใจเพื่อให้เธอสบาย

 

เหม่อมองจ้องท้องฟ้าสวยใสๆ

มองเพียงใดใจก็ยังเบลอเสมอ

นึกไม่ออกเลยทำไมหาไม่เจอ

ฉันสับสนอะไรเหรอช่วยบอกที

 

อยู่กันมานานกับทั้งกะปี

พองานนี้งานสุดท้ายดังใจหวัง

แต่อีกใจก็สงสัยว่าทำไมกัน

ฉันนั้นยังอยากจะอยู่เคียงข้างเธอ

 

ถึงจะเป็นเสียงที่ไร้คนยิน

ฉันหรือเธอต่างก็คิดอยู่เสมอ

เราร้องเพื่อเรารักมันชอบมันอยู่นะเออ

ร้องไปเถอะเค้าไม่ฟังก็ช่างมัน

 

ใกล้จะหมดเวลากาลอย่างตอนนี้

นึกนู่นนี่โน่นนั่นคลั่งเสมอ

ในใจจริงฉันอยากอยู่ต่อนะเออ

นึกเสมอว่าจะยังคงยืนหยัดตลอดไป...

 

เขียนไว้เมื่อเดือนธันวา 2008=w=