ลิงหกกะล้ม I N D Y~

สวัสดีขวัญใจน้องยาผักกาดกะหล่ำปลีกล้วยทอดหนองสาหร่ายซากอ้อย.... (อะไรของมันฟระ)

เอนทรี่นี้ขอไม่พูดเรื่องหมอฟันซักหน่อย ไว้เอนทรี่หน้าจะมาต่อ ตอนที่ 3 และ 4 นะคะ

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

วันนี้ก็เหมือนวันก่อนๆนั่นล่ะ ตื่นเช้าไปหาหมอฟัน เล่นคอมรอ อืม พอจะไปหาหมอฟัน ไฟเจือกดับหนิ

หมอแปลงระเบิด เป็นเรื่องปกติ แต่คนไข้เยอะมากพอสมควร (ปกติก็เยอะทุกวันหนิ) ต้องจุดเทียนจ่ายยา ตะโกนแหกปากเรียกชื่อคนป่วยแทนใช้ไมค์ แล้วคนที่อยู่ในห้องทำฟันล่ะ ทำค้างอยู่จะเอายังไงล่ะนั่น

อดเล่นคอม เอาสมุดสเก๊ตซ์ที่พกมาตามคำแนะนำของเฮียเส่งเวลามาโรงพยาบาลแล้วไม่มีอะไรกิน- -'' ยังไงวะ

วาดรูปเล่น เขียนคาแรคเตอร์ วาดอะไรรั่วไปเืรื่อย ในห้องแม่งมืดชิทท มีแสงสลัวๆจากหน้าต่างส่องมาบ้าง เลยนั่งวาดรูปเล่นได้สะดวกหน่อย

หารู้ไม่ น้องชายทั้งสองทำไมมันดื้อยังงี้วะ พวกเมิงหนิเห็นทุกพื้นที่เป็นสนามเด็กเล่นหมดเลยใช่มะ
ไปที่ไหนก็วิ่งเล่น ในโรงพยาบาลก็ไม่เว้น ในห้าง ร้านหนังสือ สถานที่ราชการ ทุกๆที่ ตายห่านจริง น้องใครวะ

เล่นกันไม่พอเสียงดังอีก จนคนในโรงพยาบาลในแถวๆนั้นก็งง ลูกใครฟระ มาตะแล๊ดแต๊ดแต๋แถวนี้

แล้วแม่ก็มารับกลับบ้านไปกินก๋วยเตี๋ยวที่หมู่บ้านเขาเสด็จเฮานั่นเอ๊งง

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

ตอนนั้นฝนเริ่มตกหนัก หนักมากๆ ไปร้านก๋วยเตี๋ยววันนี้คนเงียบจัง สงสัยฝนตกไม่มีใครมากิน ถ้ามีก็แค่คนสองคน

ร้านก๋วยเตี๋ยวไม่ได้เป็นร้านอาหารเลสเทอรองแบลคแคนยอนหรือยาโยอิอะไรขนาดนั้น
แต่ร้านก๋วยเตี๋ยวในชนบท นึกภาพสิ เป็นยังไง

มันเป็นเหมือนเพิง โครงก่อด้วยท่อนไม้หนาๆ หลังคาสังกะสี มีโต๊ะที่นั่งซัก 4-5 โต๊ะ เป็นกันเองมากๆเลย กินน้ำฟรีด้วยนะ ^^
รสชาติของก๋วยเตี๋ยว(หนูลิงชอบกินบะหมี่ค่ะ) อร่อยไม่แพ้ร้านค้าในตลาดเลยด้วยซ้ำ ชามนึงราคาก็ 15-20บาท แล้วแต่จะสั่งอะไร ถ้าเทียบในเมืองกรุงแล้วหากินยากมากๆแบบนี้
(แต่ลิงเจอป้าขายก๋วยเตี๋ยวในกรมยุทธฯที่ทำงานท่านพ่อ ชามละ 15 บาทอร่อยเหมือนกัน สุดยอดดดด)

ตอนนั้นจะลงจากรถ ฝนตกหนัก ด้วยความที่มีแม่เป็นพยาบาลห่วงลูกนักหนา ควานหาร่ม แม่ รถจอดใกล้หลังคาจะตาย วิ่งข้ามแปปเดียวก็ไม่เปียกอะไรมากหนินา- -''

แม่ห่วงสุขภาพคุณลูก ขับรถย้อนไปที่บ้านเพื่อเอาร่ม เหอะๆ ด้วยความที่เป็นขาประจำ รถมาจอดอีกรอบ ป้าเจ้าของร้านทำก๋วยเตี๋ยวใส่ถุงสำหรับลิงและน้องเรียบร้อยแล้ว ซะงั้นอะ  แม่เลยบอกว่ากินที่นี่ ป้าท่านก็รีบวิ่งเอากลับไปเทใส่ชาม ความคิดดีปะ 55

ออกจากรถ แม่กางร่มกันฝน ด้วยความดื้อ ลิงเลยออกไปหาแม่ที่กางร่ม ยังไม่ทันได้เดินไปส่ง หนูลิงกระโจนเข้าร้านเรียบร้อยแล้ว เปียกหลังนิดหน่อย ชุ่มฉ่ำใจดีจัง ><

นั่งซดบะหมี่ในท่ามกลางเสียงฝนพรำที่ดังลั่น กลบเกลื่อนอะไรแย่ๆให้หายไป นั่งซดอย่างสบายใจ อร่อยเว้ยยยย
ปล่อยให้ความคิดแย่ๆหายไปกับสายฝนที่ตกลงมาอย่างกระหน่ำ หนูลิงกินไป 2 ชาม อร่อยเมิกกอยากกินอีกอะ

กินเสร็จไป 2ชาม ฝนเริ่มซาลง นั่งรถกลับบ้าน ฝนเริ่มปอยๆ และกำลังจะหยุดตก

 /-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/

อา.....ท้องฟ้าหลังฝนตกช่างสดใสเหลือเกิน หนูลิงชอบดูท้องฟ้า 

เหมือนที่พี่โหน่ง วงทนงศ์บอกไว้ว่า ท้องมันดูอิสระดี นั่นสิ อิสระดี มันกว้างงงงงงงงงงง มองไปไกลๆสนุกลูกตาดีจัง มองไกลๆไปอีกซี่!!!!!

.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+

ก่อนเข้าบ้านก็ลุ้นว่าจะมีใครส่งโปสการ์ดมาให้รึเปล่า ตอนนั้นฝนตกปอยๆนิด พอรถจอดลิงก็รีบไปดูที่ตู้ไปรษณีย์

ว้าวววววว มีคนส่งมาล่ะ ^^ ขอบคุณ คุณChocodevil มากเลยนะคะที่ส่งโปสการ์ดรูปแมวเหมียวมาให้ น่าเสียดายที่มันเปียกฝน เลยอ่านข้อความที่เขียนมาพอออกบ้าง ขอบคุณนะคะ ^^
ขออภัยที่เอารูปมาลงไม่ได้ ด้วยความที่คอมห่วยแตกเกินไป Orz

หลังจากนั้น ฟ้าเริ่มเปิดกว้างมากขึ้น แดดออก เหมือนกะวันใหม่ ทำให้ิลิงคิดอะไรดีๆได้เรื่อยๆเลย
แล้วยายก็เอาแมงป่องที่เจอแถวบ้านยายมาให้ดู เห็นยายบอกว่าเป็นแมงป่องช้าง
ตัวสีน้ำเงินกรมท่า ตัวใหญ่พอควร อยู่ในถังน้ำกระแป๋ง ยอดมาก ตัวเบ้อเริ่ม เดี๋ยวยายก็เอาไปปล่อยละ

.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.

ขอบคุณหนังสือ TRY ของพี่โหน่ง ที่ทำให้ลิงอ่านแล้วได้คิด แล้วก็ทำให้หนูลิงดีขึ้นมากๆด้วย ขอบคุณนะคะ

" Less is more ''

ปัจฉิมลิขิตอิตอิตอิตอิต>> ถ้าเอากล้องไปก็อยากถ่ายตอนฝนตกอยู่หรอก แง๊ T3T

ขอบคุณที่มายลนะคะ ^^''