กำแพงกระดาษ*
ตัวฉันกับกระจกเงาและความรัก...
posted on 15 May 2009 23:33 by nurse-kawaii in Inside-Sillyfullปฐมลิขิต เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวกับผู้ใดทั้งสิ้น มีส่วนจริงบ้างนิดเดียว ซาก 1 ส่วน 1 ล้าน...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตัวฉันนั่งมองกระจกเงาบานใหญ่...
ฉันสงสัยกับกระจกเงาบานนี้
ที่ทำให้ฉันมองเห็นเขา...คนที่ฉันแอบชอบและรักเขาเต็มเปา
กระจกบานใหญ่สะท้อนเงาถึงตัวฉันและเขา
ฉันเฝ้าลุ่มหลงระเริงกับกระจกบานนี้อยู่นานแสนนาน
จนคล้ายกับว่าฉันก็แค่ฝันลมๆแล้งๆ
ฉันอยู่กับเขาในกระจกนานวันนานคืน..
ฉันอยู่กับเขา..ทำให้ฉันคิดไปไกล..
"เรา" ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน ได้ทำสิ่งต่างๆร่วมกัน
ฝันแบบนี้อยู่นาน จนฉันลืมไปด้วยซ้ำว่าเขาเป็นเพียงแค่กระจกที่สะท้อนเงาเท่านั้น
โลกทั้งใบที่ฉันตกอยู่เป็นสีชมพู อยู่ในห้วงแห่งความรัก
เมื่อมีรัก ก็ต้องมีเจ็บ
กระจกบานใหญ่ที่ฉันเฝ้าคอยมองได้ร่วงหล่นและแตกกระจายเป็นแค่เศษกระจกเท่านั้น
มันยากที่จะทำใจได้
ฉันรับไม่ได้ ที่ฉันไม่เหลือใคร...
ฉันเศร้าโศกคร่ำครวญใฝ่หาอาดูร เมื่อกระจกนั้นแตกลง
ความคิดความฝันนั้นทำให้ฉันดับวูบ
ย้อนวนกลับมาในช่วงเวลาปัจจุบัน
น้ำตาที่ไหลรินของฉัน เลอะเปรอะหน้าจนดูสารรูปแทบจะไม่ได้
ฉันลุกขึ้น แล้วมองมันผ่านกระจกอีกบานบนโต๊ะ
กระจกบานนั้นเป็นกระจกบานเล็กๆ
ไม่มีอะไรสะท้อน
มีเพียงตัวฉัน กระจกบานนั้นสะท้อนให้เห็นถึงตัวฉัน..ตัวฉันที่เป็นอยู่ตอนนี้
ฉันครุ่นคิดอยู่นานพอควร มันทำให้ฉันได้จ้องมองตัวเองอยู่นานแสนนาน
ฉันเข้าใจแล้ว
เข้าใจแล้ว
เข้าใจอย่างมากถึงมากที่สุด
ฉันปาดน้ำตา แล้วฉันมองไปยังที่กระจกอีกที
นี่สินะ..คนที่ฉันรักจริงๆ ฉันเห็นเขาแล้ว
คนที่ฉันรักมากที่สุด
ไม่ได้อยู่ที่ไหนไกลห่างออกไปจากตัวฉันเลย
ความรักบ้าๆบอๆนั่นมันเป็นเพียงแค่ฝัน น้อยครั้งที่จะเป็นจริง...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
#1 By Magaret Literary on 2009-05-16 00:07